Veel vrouwen vragen zich af waarom ze aan het begin van een relatie zoveel meer zin in seks leken te hebben dan later. Misschien herken je het zelf wel.
In het begin kon je niet wachten om bij elkaar te zijn. Je dacht aan hem als hij er niet was, verlangde naar zijn aanrakingen, en een avond samen voelde spannend en bijzonder.
En nu? Je houdt nog steeds van hem. Je vindt hem nog steeds aantrekkelijk. Maar die vanzelfsprekende zin lijkt minder aanwezig. Hoe komt dat?
Is het alleen de verliefdheid?
Vaak wordt gezegd dat dit komt door hormonen, en daar zit zeker een kern van waarheid in. Aan het begin van een relatie maakt je lichaam meer stoffen aan die zorgen voor verliefdheid, verlangen en verbinding. Daardoor voelt alles intenser.
Maar als hormonen de hele verklaring waren, zouden vrijwel alle langdurige relaties hetzelfde verlopen. In de praktijk zie ik iets anders.
De kracht van nieuwsgierigheid
Aan het begin van een relatie is bijna alles nieuw. Je ontdekt elkaar, je bent nieuwsgierig naar wat de ander denkt, voelt en verlangt. Je kijkt anders naar elkaar, luistert aandachtiger, en merkt dingen op die later vanzelfsprekend worden.
Die nieuwsgierigheid heeft vaak veel invloed op verlangen. Het is niet hetzelfde als opwinding, maar voor veel mensen versterken ze elkaar wel. Wanneer iets nieuw is, ben je meer aanwezig. Je kijkt beter, voelt meer, beleeft meer.
Wanneer het bekende normaal wordt
Na verloop van tijd ontstaat er iets heel natuurlijks. Jullie leren elkaar kennen, het onbekende wordt bekend, de verrassing wordt kleiner. Dat gebeurt niet omdat de liefde minder wordt, maar omdat het leven zich aandient: werk, kinderen, verantwoordelijkheden, afspraken — alles wat aandacht vraagt.
Veel koppels schuiven daardoor ongemerkt in een andere manier van samenleven. Van ontdekken naar regelen. Van beleven naar organiseren. En dat heeft invloed op verlangen.
Betekent dit dat de passie vanzelf verdwijnt?
Nee, en dat is misschien wel het belangrijkste om te begrijpen. Veel mensen denken dat minder verlangen betekent dat de liefde minder is geworden, of dat er iets mis is met de relatie. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn.
Wat ik vaak zie, is dat koppels onbewust stoppen met de dingen die verlangen voeden. Ze zijn nog steeds partners, nog steeds ouders, nog steeds een team. Maar ze zijn minder nieuwsgierig naar elkaar geworden.
Verlangen groeit waar aandacht is
Aan het begin van een relatie geven we elkaar vanzelf veel aandacht. Later verwachten we vaak dat verlangen vanzelf blijft bestaan. Maar verlangen werkt meestal anders: het groeit waar aandacht is, waar ruimte is om elkaar opnieuw te ontmoeten, waar interesse blijft bestaan. Waar je niet alleen weet wie de ander is, maar ook nieuwsgierig blijft naar wie hij of zij vandaag is.
Misschien is de vraag niet waarom je vroeger meer zin had
Misschien is de interessantere vraag: wat was er toen aanwezig dat langzaam naar de achtergrond is verdwenen? Voor veel vrouwen zijn dat niet alleen hormonen, maar vooral nieuwsgierigheid, aandacht, verrassing en het gevoel dat er nog iets te ontdekken valt.
En het mooie is: dat zijn geen dingen die alleen bij het begin van een relatie horen. Het zijn dingen die je samen opnieuw kunt voeden.
En precies daar gaat het misverstand vaak de mist in. Veel mensen denken dat verlangen vanzelf moet blijven bestaan. Terwijl verlangen vaak groeit in de dingen die jullie onderweg zijn kwijtgeraakt.
Wil je daar meer over leren? Dan vind je in de online training “Kom uit je hoofd en voel” praktische inzichten en oefeningen om weer in contact te komen met jezelf en met elkaar.
Wil jij dat jouw partner dit ook leert? Verwijs hem naar de training “Terug naar Verbinding: Voor de man”.
